موفقیت تنها یک چیز است، اینکه: زندگی را به دلخواه خود بگذرانید.
انسان اگر ناخوش باشد و کارکند بهتر از این است که سلامت باشد و بیکار بنشیند.
شما بدون تسلط بر خویش نمی توانید فاتح دیگران باشید.
جرم این است که ندانیم زندگی خیلی ساده تر ا اینهاست که ما فکر می کنیم.
پرسیدم دوست بهتر است یا برادر؟ گفت: دوست برادری است که انسان مطابق میل خود انتخاب می کند.
دوست واقعی کسی است که دست های تورا بگیرد ولی قلب تورا لمس کند.
آدم ها مانند گل های لاله، زندگی کوتاهی در هستی و نقش ماندگاری در اندیشه ها دارند.
اگر بکوشی و در پی نصیبی حتی برای خود باشی بدان که صالحی.
بیشتر بدبختی های ما قابل تحمل تر از تفسیرهایی است که دوستانمان درباره آن می کنند.
سعی نکنیم بهتر یا بدتر از دیگران باشیم، بکوشیم نسبت به خودمان بهترین باشیم.
اگر شغل داری که هیچ سختی در آن نیست، پس بدان که اصلا شغلی نداری.
اراده مرگ عامل خوشبختی است.
خدایا تو چگونه زیستن را به من بیاموز، من خود چگونه مردن را خواهم آموخت.
هیچ کس و هیچ چیز نمی تواند مانع پویندگی ما باشد.
گریه چرا، فتح را آرزو کنید.
آن که در آموختن جهد نمی کند، هرگز نباید در انجمن دانایان لب به گفتار بگشاید.
روی زمین خانه موقتی است و زیر زمین جایگاه ابدی.
تمام افکار خود را روی کاری که دارید انجام می دهید، متمرکز کنید؛ پرتوهای خورشید تا متمرکز نشوند، نمی سوزانند.
اول: صحت، دوم: جمال، سوم: مال و چهارم: رفیق؛ این ها پله های نردبان سعادت هستند.
اگر کمی چیزهای غیر لازم را بدانی، بهتر از آن است که هیچ ندانی.
اول اندیشه، وانگهی گفتار.
خوشبختی میان خانه شماست، بیهوده آن را میان باغ دیگران نجو.
اعتماد کردن پیش از آزمودن، خلاف دور اندیشی است.
مانند باران باش که در هنگام بارش، علف هرز و گل سرخ برایش به یک معنا است.
یا به اندازه آرزوهایت تلاش کن یا به اندازه تلاشهایت آرزو کن.
سعی کن آنچه را دوست داری به دست آوری و گرنه مجبوری آنچه را به دست آورده ای، دوست داشته باشی.
بادها می وزند؛ عده ای در برابر آن دیوار می سازند و عده ای آسیاب به پا می کنند
زندگی مانند گیتار است که گاهی نوای غمگین و گاهی نوای شاد می نوازد.
هوس مال پرستی، بزرگترین سرچشمه غم و رنج است.
هر روز به تنهایی حکم یک عمر را دارد.
اولین وظیفه ما این است که برای دیگران سودمند باشیم.
نشانه خرد، شادمانگی پیوسته است.
فرصت چون ابر زودگذر است، پس مهیا باشید تا از فرصتهایی که دارید بهره بگیرید.
روزگار نسبت به کسی که بداند وقت خودرا چگونه مصرف کند، فوق العاده مهربان است.
تا خودت ناخن و انگشت داری، گره کارت را باز کن.
به غیر از وقت، هر چیز دیگری قابل خریداری است.
کسی که از فرصت استفاده نمی کند، کلاهش همیشه پس معرکه است.
انسانی که سرچشمه های خوشی خود را بیشتر در خود بیابد، شادتر خواهد بود.
کسی که غصه اش را پنهان کند، درمانی برای آن نمی یابد.
شناخت خدا یک چیز است و عشق به او چیز دیگری.
شادی آرامش ذهن است.
هرگز نمی توانیم شادی را به اجبار بسازیم.
چه تلخ است با چشم های انسانی دیگر به شادی نگریستن.
تا توانی درون کس مخراش،که در این راه خارها باشد.
حکما گفته اند: کسی که داند کجا زاد و نداند که کجا میرد؛ و داند که کی زاد و نداند که کی میرد؛ و داند که چگونه زاد و نداند که چگونه میرد؛ او را تکبر کی رسد.
هستند کسانی که از بسیاری که دارند، اندکی می دهند،آن هم برای نام؛ و این خواهش پنهان بخش، آنها را آلوده می کند.
یتیم آن کسی نیست که پدر خود را از داده باشد، بلکه یتیم آن کسی است که از علم و ادب بی بهره باشد.
شادی و اندوه از هم جدا نیستند، این دو با هم می آیند و هرگاه که شما با یکی از آنها بر سر سفره می نشینید، به یاد داشته باشید که آن دیگری در بستر شما خفته است.
بزرگترین جراحت دل آن وقت است که کریمی از لئیمی، حاجت خواهد و روا نگردد.
گفتم در جوانی و پیری چه کار بهتر؟ گفت در جوانی دانش اندوختن و در پیری به کار آوردن.
اگر مرد چندان علم نتواند حاصل کردن که نام و صدای او را در جهان منتشر کند، باری لااقل چندان بباید کوشیدن که نامش را در جریده جاهلان جهان ننویسند.
انسانی که فکر دوراندیش و اراده متین او همواره بر امیال و تمایلات نفسانیش مسلط باشد،از دنیا خرسند و راضیست و هرگز به دنیا بد نمی گوید؛ زیرا از آن بد نمی بیند.
پیش از آنکه خوب بگویی، خوب گوش دادن و خوب فهمیدن را شعار خود ساز، تا مردم بدانند که تو به شنیدن حریص تری تا به گفتن و زنهار بپرهیز از گفتن آنچه فعلیت آن از تو ساخته و یا شایسته نیست، تا مردمت چنان شناسند که تو ، به بکار بستن آنچه را که نگفته ای، نزدیکتر هستی از آن بگویی و نکنی.
ازم پرسيد: چقدر دوستم داري؟ گفتم : از اينجا تا خدا. اشك تو چشاش جمع شد و گفت: مگه نگفتي الان خدا از همه چيز به ما نزديكتر است.
اگر كليد قلبي را نداري قفلش نكن، اگر كسي را دوست داري خردش نكن، اگر دستي را گرفتي رهايش نكن.(زرتشت)
اگر مردم به همان ميزان كه به روزي مي انديشند، به روزي ده مي انديشيدند، به مقام از ملائكه بالاتر مي شدند.
زندگي حكايت مرد يخ فروشي است كه از او پرسيدند: همه يخ ها را فروختي؟ گفت: نخريدند؛ تمام شد.
لقمان به فرزندش گفت: دو چيز را هرگز فراموش نكن،خدا را ، مرگ را. دو چيز را فراموش كن: خوبي خودت در حق ديگري و بدي ديگري در حق خودت. چهارچيز را بيش از پيش نگه دار: شكمت را سر سفره مردم،زبانت را در جمع،نگاهت را در خانه دوستان و دلت را هنگام نماز.
هر گاه بخواهيم درباره عشق منطقي فكر كنيم ، عشق واقعيت خودرا از دست مي دهد.(اسپينوزا)
در نبرد با روزهاي سخت، اين انسانهاي سخت هستند كه مي مانند نه روزهاي سخت.
هر شب برو كنار پنجره تا همه ستاره ها ببينند تو را و حسوديشان بشود كه ماهشان مال من است.
واسه گلي خاك شو كه اگر روزي به خورشيد رسيد يادش باشد چگونه رسيده است.
به همه عشق بورز، به تعداد کمی اعتماد کن، و به هیچ کس بدی نکن.
تو که ربنا را آرام می خوانی، میان قنوت سبز دستهایت دعایم کن.
خداوندا دوستانی دارم که در اعماق قلبم جای دارند،آنان شایسته محبت هستند و یادشان مایه آرامش؛ در میان خلق معدن خیرند و دارنده ی پاکترین خصوصیات، پس ای خدای من آنان را اکرام کن و بر صفت نیک آنان بیفزای، آمین
احساس خوب وقتی است که یک نفر دلتنگ تو باشد، احساس بهتر وقتی است که یک نفر عاشق تو باشد؛ ولی بهترین احساس وقتی است که یک نفر هیچ وقت فراموشت نکند.
همیشه عکس همسرت را داخل کیف خود بگذار تا هر وقتی مشکل بزرگی برایت پیش آمد به عکس او نگاه بیندازی و بدانی که مشکل بزرگتری هم داری.
هر رفتنی رسیدن نیست، ولی برای رسیدن راهی جز رفتن نیست.
عشقت را نصیب کسی کن که لایق آن باشد نه تشنه آن،زیرا هر تشنه ای روزی سیراب می شود.(شکسپیر)
این عیب برای دنیا بس که وفا ندارد.
نمی توانم ادعا کنم که همواره به یاد کسانی هستم که دوستشان دارم اما می توانم ادعا کنم لحضاتی هم که به یادشان نیستم ، دوستشان دارم.
صمیمانه ترین نامه ها آنهایی است که برای هیچ کس نوشته می شود، راست ترین نامه ها همانها هستند.
قلب مادر زیباترین و جاودانه ترین جایگاه فرزند است، حتی زمانی که موهای فرزند سفید شده باشد.
مادر فرشته ای آسمانی است که خداوند به طور موقت جسمی به او عاریت داده است.
محبت را زماهی باید آموخت، چو ار آبش جدا سازی بمیرد.
کسانی که از ته دل گریه کردن را نمی دانند ، از ته دل خندیدن را نیز نمی دانند.
وقتی قلبمان کوه آتشفشان است چگونه انتظار داریم در دستهایمان گل بروید
پا برهنه ها ریگی به کفش ندارند.
آنگاه که دوست داری کسی به یادت باشد، به یاد من باش؛ که من همیشه به یاد توام(بقره-152)
سنگی که طاقت ضربه های تیشه را ندارد،تندیس زیبا نخواهد شد، از ضربه های تیشه خسته نشو؛ وجودت شایسته تندیس است.
صدها نفر برای آمدن باران دعا می کردند، غافل از اینکه خداوند با دختری است که چکمه هایش سوراخ است.
زندگی شهد گلی است که زنبور زمان می مکدش، آن چه باقی می ماند، عسل خاطره ها است.
سرمایه هر دلی، سخنهایی است که برای نگفتن دارد.(شریعتی)
تبارک الله احسن الخالقین (آفرین بر خودم بهترین آفرینندگان
. یعنی: به! ببین چه ساختهام! از آب و گل! روح خودم را در او دمیدم و این چنین شد! و این است که مرا این چنین میشناسد! که خود را میشناسد که گفتهاند: خود را بشناس تا خدا را بشناسی، چه «خود» روح خدا است در اندام تو ای مانی من! ای مبعوث هنرمند بسیار دان من، ای آشنای نازنین گرانبهای نفیس من، ای روخ من، خود من، و من نخستین بار که در رسیدم آن من پولادین خویش را که غروری رویین بر تن داشت، غروری که با هر ضربهای که روزگار بر آن فرود آورده بود و هر گرزی که حوادث بر سرش کوفته بود سختتر گشته بود، بر قامتش فرو شکستم که در راه طلب این اول قدم است، چه غرور حجاب راه است که گفتهاند: «نامرد غرورش را میفروشد و جوانمرد آن را میشکند، نه
به زر و زور، بل بر سر دوست که غرورهای بزرگ همواره بر عصیان و صلابت سیراب میشوند و یکبار از تسلیم و شکست سیراب میشوند و سیرابتر و آن بار آن هنگام است که این معامله نه در کار دنیا است که در کار آخرت است و آدمیان بر دوگونهاند: خلق کوچه و باازر که سر به بند کرنش زور میآورند و گزیدگان که سر به لبه تیغ میسپارند و به ربقه تسلیم نمیآورند، دل به کمند نیایش دوست میدهند و بسیار اندکاند آنها که در ظلمت شبهای هولناک شکنجه گاهها و در آغوش مرگی خونین یک «لفظِ» آلوده به ستایشی نگفتهاند و یک «سطر» آغشته به خواهشی ننوشتهاند و آنگاه در غوغای پرهراس کفر و زور و خدعه و کینه قیصر سر بر دیوار مهراوه ممنوع نهادهاند و در برابر «تصویر» مریم- زیباترین دختران اورشلیم، مادر عیسی روح الله، مسیح کلمة الله، مریم همسر محبوب تئوس که اشباه الرجال قرون وسطی همسر یوسف نجارش میخواندند- غریبانه اشک ریختهاند، دردمندانه گریستهاند و سرودها و دعاهای گداازن از آتش نیاز و از بیتابیطلب را از عمق نهادشان به سختی بر کشیدهاند و سرشار از شوق و سرمست از لذت بر سر و روی تصویر «او» ریختهاند
اگر دنیا به تو نمی خندد، تو به دنیا بخند؛ شاید خنده تو، دنیای دیگری باشد.
داشتن یک دوست خوب در این دنیا، مانند خوردن یک قهوه گرم در یک روز سرد زمستانی است که هر چند آدم را گرم نمیکند،دلگرم می کند.
هر گاه خداوند تو را به لبه پرتگاه هدایت کرد به او اعتماد کن، زیرا یا تورا از پشت می گیرد یا به تو پرواز را می آموزد.
آدم اکراه دارد که بگوید نیت «شاد بودن انسان» در برنامه «خلقت» جایی نداشته است
من تنها از يك چيز مي ترسم، و آن اينكه شايستگي رنجهايم را نداشته باشم. داستايوسكي
نمي توانم ادعا كنم، همواره به ياد كساني هستم، كه دوستشان دارم. اما مي توانم ادعا كنم، لحظاتي كه به يادشان نيستم هم دوستشان دارم.
برقص گويا هرگز كسي ترا نمي بيند، عاشق شو گويا كسي هرگز دلت رانشكسته است، وزندگي كن گويا بهشت اينجاست. مارك تواين
در نبرد بين انسانهاي سخت و روزهاي سخت،اين انسانهاي سخت هستند كه مي مانند نه روزهاي سخت. شكسپير
آنچه مرا نكشد قوي ترم مي سازد.
آنانكه گذشته را به ياد نمي آورند، محكوم به تكرار آنند!
ناگهان چقدر زود دير ميشود.
كسي را كه دوست داري رهايش كن اگر به سوي تو برگشت از آن توست و اگر برنگشت از اول براي تو نبوده.
هميشه حرفي رو بزن که بتوني بنويسيش
چيزي رو بنويس که بتوني پاش امضا کني
چيزي رو امضا کن که بتوني پاش بايستي
انسان همچون رودخانه است ، هرچه عميقتر باشد آرام تر و متواضع تر است
افتادن در گل و لاي ننگ نيست، ننگ در اين است که آنجا بماني .
بزرگترين پند زندگي اين است كه گاهي احمق ها درست مي گويند
افکار خوب معمار و آفرِيننده هستند و آرزو قلابي است که هرچيز رابه جانب ما ميتواند بکشد
زندگي انسان چيزي نيست جز تفکر او.
لذت دانستن و کنجکاوی انقدر است که زندگی خیلی از کنجکاوان را به باد داده است.
هر حرکتي که چيزي به وجود شما نيافزايد , چيزي از آن خواهد کاست و حرکتي که اثرش خنثي باشد وجود ندارد
من مي خواهم بدانم (خدا ) چگونه اين جهان را خلق كرده است . علاقه اي به اين يا آن پديده ندارم . در ( طيف) اين يا آن عنصر لطفي نمي بينم من مي خواهم انديشه هاي ( او ) را بدانم باقي جزييات است .
تا تو مرا بد خواهي و خود را نيك ، نه مرا بد آيد و نه تو را نيك .
زر اندوزاني كه براي مال دنيا كيسه دوخته اند بدانند كه لباس آخرت جيب ندارد
بهترين اشخاص كساني هستند كه اگر آنها را تعريف كرديد خجل شوند و اگر آنها را بد گفتيد سكوت كنند
آن كه خوشي خود را در رنج ديگران بجويد ، هر گز روي خوشي نمي بيند .
|
|